ساعت 6 بعد از ظهر مقابل سینما آزادی با دوستانتان قرار دارید.

سعی میکنید کارهایتان را تمام کنید تا یک ربع زودتر از شرکت خارج بشوید چون مطمئن هستید که نمیتوانید همه ی کارها را انجام دهید به همکارتان رو می اندازید و از او خواهش می کنید که کمکتان کند.

همه چیز مرتب پیش میرود و ساعت 5:45 کیفتان را بر میدارید تا از شرکت خارج شوید .

تلفن داخلی زنگ میزند.

آن را بر میدارید یکی از همکارانتان است.

_ کجا داری میری ؟

_ با بچه ها قرار دارم. چطور مگه ؟

_ هیچی رییس گفته کسی نرود. کارمان دارد .

_ چه کاری دارد ؟

_ نمیدونم.

_ چه قدر کارش طول می کشد ؟

_ نمیدونم.

با یکی از دوستانتان که دم سینما منتظرتان است تماس می گیرید و می گویید فکر نمی کنید بتوانید خودتان را به سانس 6 برسانید.

او عصبانی می شود و تماس را قطع میکند.

از رییس عصبانی هستید. دلتان می خواهد خفه اش کنید. در همین لحظه آبدار چی وارد اتاق می شود تا لیوان خالی چای را از روی میزتان بردارد با عصبانیت سرش جیغ می کشید :

_ برو بیرون. برو برای رییس چای سبز ببر تا ریلکسیشن کند. ما که برایش مهم نیستیم.

فقط خودش مهم است و این شرکت.

به ساعت روی میز نگاه می کنید. 10 دقیقه به 6 است عصبانی میشوید و ساعت را از پنجره به پایین پرتاب می کنید تا دیگر آن را نبینید.

همیشه می دانستید که رییس برای کارمندانش هیچ ارزشی قایل نیست و فقط به خودش فکر می کند.

مطمئن هستید که اگر ساعت 6 در سینما آزادی نباشید دوست هایتان با شما قهر می کنند. چون دو هفته قبل هم دقیقا همین اتفاق رخ داده و رییس کارمندان را بعد از ساعت اداری الکی در شرکت نگه داشت و یک ساعت بعد هم گفت که میتوانید بروید.

مطمئن هستید که امروز هم خبر خاصی نیست. از فکر این که به خاطر رییس دوست هایتان را برای همیشه از دست می دهید و یا دیگر با شما قرار گردش نمیگذارند حرصتان میگیرد.

به این فکر میکنید که بیخودی به یکی از همکارها رو انداختید تا کارهایتان را انجام بدهد. از اتاق تان بیرون می روید و در راهرو رییس را می بینید.

_ اتفاقی افتاده که باید در شرکت بمانیم ؟

_ نه !

_ پس چرا نمی گذارید که برویم ؟

_ من کی چنین چیزی گفتم ؟

_ یعنی می توانیم برویم ؟

_ بفرمایید !

هنوز 5 دقیقه تا 6 فرصت دارید. با عجله از شرکت خارج می شوید وقتی در تاکسی هستید با همکارتان تماس می گیرید.

_ تو برای چی الکی گفتی رییس گفته که باید در شرکت بمانیم ؟

_ من از آن دوست هایت خوشم نمی آید. الکی گفتم تا به قرار نرسی و باهات قهر کنند.

تماس را قطع می کنید فقط می خواهید خودتان را به سینما آزادی برسانید با دوستان تان تماس می گیرید تا بگویید که به آنجا می روید اما هیچ کدامشان جواب نمی دهند وقتی تاکسی مقابل سینما آزادی توقف می کند در را باز می کنید تا پیاده شوید اما ناگهان یک موتور سوار با در برخورد می کند و به هوا می رود.

دوست هایتان که هنوز در صف بلیت هستند با دیدن شما به طرفتان می آیند. اما یکی از آنها پاشنه کفش اش می شکند و زمین می خورد. شما به طرف موتور سوار می روید.

موتور سوار از روی زمین بلند می شود و بلافاصله شرو به دویدن می کند و میرود. شما با تعجب دور شدن او را تماشا می کنید. یکی از دوست هایتان می آید و می گوید :

_ رزیتا هم الان با صورت افتاد زمین دماغش شکسته ...

به خاطر می آورید که رزیتا تازه چند هفته قبل چسب روی بینی اش را باز کرده بود.

راننده تاکسی می کوید :

_ من جای مناسب پارک کرده بودم و موتور سوار مقصر است. حتما دزد بوده. شما بروید. خودم همه چیز را برای پلیس تعریف می کنم.

رزیتا را به بیمارستان می رسانید. پزشک می گوید که بینی او آسیب دیده و باید عمل شود اما نمی توانند قول بدهند که فرم جدید آن را دوباره برگردانند. رزیتا گریه می کند و می گوید که پول عمل را ندارد. شما می گوید که آن را پرداخت می کنید. تصمیم می گیرید که از فردا در شرکت اضافه کاری بمانید و سخت کار کنید تا بتوانید پس اندازی را که بابت عمل بینی رزیتا پرداخت کرده اید دوباره به دست آورید.

موبایل تان زنگ میزند. همکارتان است.

_ من با تو حرفی ندارم. با یک شوخی احمقانه زندگی ام را به هم زدی.

_ می دانم. زنگ زدم عزر خواهی کنم.

_ تو از کجا خبر دار شدی ؟

_ همه می دانند. من خودم را مقصر می دانم. اما انصافا آبدارچی کارها را خراب کرد.

_ به آبدارچی چه ربطی داره ؟

_ خوب اون بود که رفت رییس گفت تو فحش داده ای و جیغ کشیده ای و گفته ای که پول پرست و یک دایناسور خونخوار است.

بعد هم که رییس داشت می رفت خانه و ماشینش را دید. تصمیم گرفت اخراجت کند.

_ من را اخراج کند ؟
_ آره دیگه. وقتی دید یک ساعت رومیزی فلزی روی کاپوت مرسدس خط انداخته و شیشه جلو هم ترک برداشته. بالا را نگاه کرد و دید که ماشینش زیر پنجره اتاق تواست. بعد همان لحظه به مدیر اداری گفت که حکم اخراجت را بنویسد.

روی نیمکت راهرو بیمارستان می نشینید و به این فکر می کنید که از حالا بیکار هستید و دیگر هیچ منبع در آمدی ندارید. دوست تان می آید و می گوید :

_ سوئیچ سانتافه کو ؟
_ دست من نیست.

_ تو پشت فرمان بودی. من داشتم از خونریزی بینی رزیتا جلوگیری می کردم و عقب نشسته بودم. لیلا هم جلو کنارت نشسته بود. خودت رانندگی کردی.

_ ای وای ... ! فکر کنم جلوی بیمارستان که پارک کردم. سوئیچ را روی ماشین گذاشتم با شماها آمدم داخل ...

_ زحمت نکش ! الان از دم در می آیم. ماشین را دزدیده اند. اگر کیان بفهمد حتما رزیتا را می کشد. خودت باید جواب شوهرش را بدی.

 ...................................................................................................................

 ........................................................................................................................................................